سخنی از خودم: گر چه من و شما همه خوب می دانیم که تدوین فیلم(مستند.داستانی)
امری خلاق است و می توان بدون در نظر گرفتن قوانین کلاسیک تدوین اثری را مونتاژ کرد
و از نتیجه راضی بود ولی اگر قوانین و ترفندهای تدوین را بدانیم و با علم به آنها،آنها را ندیده
بگیریم خود امری خلاق و معمولا با نتیجه ای عالی خواهد بود.....
هفت گناه:
۱.مستند بیش از حد طولانی است
معمولا مستند ها بیش از حد طولانی اند(مخصوصا مستند های تلوزیونی)
زمانی به این نتیجه می رسید که مستند خاتمه یافته است،دوباره آن را مرور و
ده درصد ازآن را حذف کنید.از نتیجه کار حیرت خواهید کرد.
۲.اتکا به صدا برای انتقال معنی!
صدای خوب همیشه نعمت است،اما مستند تجربه ای دیداری ست.مستند را برای تفهیم
منظورتان به مخاطب تدوین کنید،آنگاه خواهید دید چندان نیازی به گفتار کامل ندارید.
اتکا به کلمات مستند را کند و گاه طولانی می کند.به همین دلیل است که متن گفتار را اغلب
شروع فاین کات به صورت کامل نمی نویسند.
۳.استفاده از تصاویر نا مناسب
استفاده از تصاویر نا مناسب معمولا نتیجه اتکا به گفتار به جای دیدار است.
مثلا نریشن حکایت از خیابانی شلوغ در حالت تظاهرات است اما تصویر چند پلیس کسل
وچند آدم در حال رفتن به سویی را نشان می دهد.
۴.تکرار بی دلیل نما
شاید یک نما را دوست داشته باشید و شاید برای گرفتن آن نما زحمت زیادی کشیده باشید
یا شاید نما کم آوردید و به یک نمای خوب نیاز دارید.اما تکرار نما برای مخاطب(عام)به
معنای اهمیت آن نماست.مواظب باشید با تکرار نماهای غیرمهم بیننده را گیج نکنید.
۵.ساختار کاذب یا برش لوس
ساختار کاذب یعنی اینکه نماهای مشابهی را نمایش دهید که ارتباطی با هم ندارند.
یکی از نشانه های ساختار کاذب برشهای(کات)تیز است.
۶.میکی موسی کردن موسیقی
قطعه ای موسیقی پیدا کرده اید و با خود می گویید((فکری دارم!هر نما را با ضرب آهنگ
نزولی برش می دهم......این کار را نکنید...!!!
۷.گفت و گو کنندگان
گرفتن تصاویر متعدد از چهره های در حال گفت و گو و حرف زدن خیلی ساده ست،اما
انتخابزمان استفاده از آنها مشکل.چهره شخصی که صحبت می کند در واقع اصلا برای
مخاطب جذابیت چندانی ندارد.گفت و گو کنندگان اکثر مواقع مستند را کند می کنند.
..................
باز هم می گویم تدوین امری خلاق است.